دور ترین کرانه

تف کرده در عطش، کابوس تکراری هر ساله ام را میبینم... داستان همان ذبح بزرگی که در قرآن وعده داده شده!رشادت های یک جوان. داستان پژمردن شکوفه ترد و تازه جوانه زده در گهواره ی زمین. سرم به دوران میفتند. ...

چقد حال و هوای این روزا معنویه.... و چقد دلتنگ بودم برای بهانه ای ... بهانه ای برای نزدیک شدن به او.... بهانه ای برای دور شدن از خودم و.... " به سرش ندا آمد که گر خواهی به ما رسی...خود را بر در بگذار و درآ!" ...

جهان چیزی شبیه موهای توست، سیاه و سرکش و پیچیده خیال کن چه بیبختم من! که به نسیمی حتی جهانم آشوب میشود...